سوء ظن

انسان اگر فقط گمان بدی در مورد کسی به دلش خطور کرد وسوسه شیطانی است وباید آنرا تکذیب کند ، که اگربه آن گمان بهادهد، آنرا برای خود قطعی کند و دست به عمل بزند ، فاسقترین فاسقان است.

درکُل ظَن یا گمان( چه خوب و چه بد )اشکال دارد ،خصو صا اگر بدون دلایل محکم و قطعی ودر حد شرع آن گمان را به غیر واقع سوق دادیم، سوء ظن و یا حسن ظن ( غیر واقع ) به حساب می آید وگناه کبیره ای را مرتکب شده ایم . شک اشکال ندارد ، شک یعنی ۵۰،۵۰  ظن یعنی حد اقل ۵۱،۴۹  ،سؤ ظن به مومنین و حُسن ظن به غیر مذمت شده است .

عواقب

۱-بدبین شدن نسبت به آن شخص ۲- سُست شدن رعایت حُرمت آن شخص.۳- بی خیال شدن نسبت به سختی ها و غم های او. ۴- تهمت زدن. ۵- غیبت کردن . ۶- مسخره کردن. ۷- سرزنش کردن .۸- ظلم کردن. ۹- به صورت یک عادت در آمدن و نسبت به همه همین حالت را پیدا کردن. ۱۰- تجسس کردن.  ۱۱- عیب جویی کردن.  ۱۲- خوارشدن و طرد شدن ازجانب مردم. ۱۳- بدگمانی نسبت به خداوند.

عوامل

۱- وسوسه شیطان. ۲- سستی ایمان. ۳- عادت. ۴- ارث. ۵- تربیت. ۶- خُبث طینت. ۷- ترس. ۸- افزایش سودا .

راههای درمان

یکی ازخطرات مُهلک، سوءظن وبدگمانی به ذات اقدس الهی است. زیرا امام رضا (ع) می فرماید: به خداوند گمان نیکو داشته باشید زیرا خداوند می گوید، من در نزد گمانی که بنده ام به من دارد حاضرم، اگر گمان خیر به من دارد پس پاداش خیر می بیند واگر گمان بد به من دارد ، من هم برایش بد پیش می آورم.

۱-گمان نیکو به خداوند داشتن اینست که امید به هیچکس جزاو نداشته باشیم وازهیچ کس جزگناهانمان نترسیم

۲-بهترین راه درمان این رذیله آنست که هرگاه گمان بد به دل وارد شد،شخص به خدا پناه ببرد.ازهمان ابتدا آنرا باطل بداند واز آن پیروی نکند ، در گفتار و رفتارش نسبت به آن شخص بهتراست تجدید نظر کند و به کوری چشم شیطان احترام و سایر حقوقش را بیشتر ملاحظه کند.

۳- سعی کند اگر سوءظن در او پیدا شد، هرگز بر زبان نیاورد ویا در عمل کاری انجام ندهد ،تا کم کم این رذیله در او پاک شود

۴- عیب جویی از بدترین عواقب سوءظن است که اگر در انسان عادت شود به بیماری روحی بزرگی تبدیل میشود.این رذیله باعث میشود که انسان  از عیوب خود غافل و به تجسُس در عیوب دیگران مشغول گردد وهمین بدبختی برای دنیا و آخرتش کافی است.

۵- سوره بنی اسرائیل آیه ۳۸ می فرماید: پیروی نکن آنچه را که علم به آن نداری، به درستی که گوش ، چشم و دل همه مورد پرسش واقع خواهند گردید.

۶- انسان باید همه ی کارها و حرفهای برادر مؤمن خود را مُثبت بنگرد و حمل بر خوبی نماید.

۷- همان طور که انسان خودش دوست ندارد کسی از مسائل خصوصی او سردر بیاورد ،این حق را نیز به دیگران بدهد ودر کارهای آنها تجسس نکند

۸-عیب جویی از دیگران باعث می شود خداوند عیبهایی که در وجود او نیست را برای مردم جلوه گرکند وهمه اورا با آن عیب ها بشناسند.

بدگمانی به مؤمن حرام است

بپرهیز از این که گمان را بد بگردانی، زیرا به درستی بدگمانی عبادت را فاسد و گناه را بزرگ می کند.                                                            امام علی (ع)

هرگاه ظنی در شما پدیدار شد اول هفت حُسن ظن ودر مرحله ی هشتم سوء ظن بیاورید، که با این عمل دیگر جایی برای سوء ظن باقی نمی ماند.

خداوند در قرآن می فرماید حتی از حالات درونی هم تجسس نکنید (چه برسد به زندگی  یا مسائل خصوصی کسی.)

امام صادق علیه السلام می فرمایند : در زمانی که بیشتر مردم خوب هستند سؤ ظن ، و در زمانی که بیشتر مردم بد هستند حُسن ظن حرام است .

سوء ظن بیشتر به سُراغ سودایی ها می رود .

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *